Posts tonen met het label biomechanica. Alle posts tonen
Posts tonen met het label biomechanica. Alle posts tonen

donderdag 6 december 2012

Hoe loopt het paard: Hiellanden of toonlanden

Paarden kunnen hun hoeven op drie manieren neerzetten: Ze landen eerst op de hiel, of eerst op de toon, of zetten hun hoef plat op de grond. Toonlanden kan een teken zijn dat er iets niet in orde is met de hoeven en kan tot ernstige problemen leiden, zoals hoefkatrolonsteking. Train je oog, of film de beweging van de voeten van je paard om uit te vinden of hij op z'n teen of op z'n hiel landt.

Train je oog
Met het blote (ongetrainde) oog is het niet heel makkelijk te zien of je paard op de toon of op de hiel van de hoef landt. Om het verschil goed te leren zien loop je met je paard eerst een heuvel op, dan zal hij duidelijk op de toon landen. Vervolgens keer je om en leid je het paard de heuvel af, dan zal hij op de hiel landen. Loop daarna over een vlakke ondergrond. Loopt hij dan op de heuvelopwaarste of heuvelafwaartse manier? Oftewel landt hij op de teen of op de hiel?

Heuvel af: hiellanden - Heuvel op: teenlanden

 Maak een video van de landing van de hoef
Wil je echt goed zien hoe een paard z’n hoeven neerzet, zet dan een video camera op de grond langs een vlakke, harde ondergrond en stap en draaf er met je paard langs. Speel de video vervolgens in slow motion af. Hieronder twee voorbeelden. Het eerste filmpje is van Arno Hendriks. Het tweede filmpje is mijn paard Sirocco die de heuvel af loopt.

 

Als je paard op de toon landt is het een goed idee om nog een video opname te maken met onder z'n hoeven een schuimrubber zooltje geplakt met tape (of met hoefschoenen als je die hebt). Laat hem even wennen aan deze tijdelijke bescherming door wat met hem te stappen en maak dan een nieuwe video opname. Als het paard met de extra bescherming wel op de hiel landt heb je uitgevonden dat hij zich niet optimaal voelt in de achterkant van de voet.
 
Landen op de hiel

De meeste onbeslagen paarden die correct bekapt zijn en geen hoefproblemen hebben zullen op een vlakke ondergrond op de hiel landen.

Bij een hiellanding zal het onderbeen, net voordat de hoef op de grond neer komt, omklappen van bol naar hol. Op dat moment zijn de botten, gewrichten en ligamenten in de hoef perfect uitgelijnd. Alle anatomische puzzelstukken zitten in de juiste positie om de klap van de hoef op de grond op te vangen zonder dat er abnormale belasting of slijtage ontstaat.

De flexibele weefsels in de achterkant van de hoef (straal, straalkussen, kraakbeen) zullen bij een correcte hiellanding de schok van de landing absorberen.

Bij een hiellanding is de doorbloeding van voet en onderbeen maximaal en wordt al het weefsel van de hoef optimaal voorzien van voedingsstoffen en zuurstof. Hoe vaker de hoef op de hiel landt hoe sterker en gezonder de hoef (en het paard) wordt. Laat je paard dus vele kilometers maken, en niet alleen met een ruiter op z'n rug. Vrije beweging zoveel mogelijk uren van de dag is belangrijk, ook in winter!

Toonlanden
Bij toonlanden raakt de voet in feite te vroeg de grond. De teen wijst vlak voor de landing naar beneden. De teen wordt in het zand gestoken en vaak zul je bij toonlanden een stofwolkje voor de hoef zien opwaaieren.

Bij toonlanden vindt het omklapmoment van 'bol naar hol' plaats nadat de hoef al geland is en het gewicht van het paard al op het been staat. Je ziet het onderbeen een knikje maken nadat de hoef op de grond is gezet (bij het pijltje). Dat knikje is de overgang van bol naar hol van het onderbeen dat eigenlijk plaats had moeten vinden vóór de landing.

Dit knikken kan na langere tijd hoefkatrolontsteking veroorzaken. Het begint met een lichte irritatie van de buigpees, inflammatie van het hoefkatrolgebied en uiteindelijk kan het sesambeen vervormen en wegslijten.

Bij toonlanden werkt de schokdemping van de hoef minder goed omdat de voorkant van de hoef geen flexibel weefsel bevat. De verminderde schokabsorptie kan tot pijn, blessures en slijtage leiden.

Een ander nadeel van toonlanden is dat de hoef niet op een evenwichtige manier zal slijten en de krachten op de hoef niet goed verdeeld worden. De zool onder de teen zal meer slijten, de hiel zal verhogen en vernauwen. Na verloop van tijd zal de voorkant van het hoefbeen naar beneden wijzen.

Oorzaken van toonlanden
Oorzaken voor toonlanden kunnen zich zowel in de voorkant als in de achterkant van de hoef bevinden.

De achterkant van de hoef

Het paard kan gevoelig zijn in de achterkant van de hoef. In veel gevallen zal rotstraal hiervan de oorzaak zijn en probeert het paard druk op de straal te vermijden door op de teen te landen. Een gezonde straal zal in samenwerking met het straalkussen en het kraakbeen zorgen dat de botten (hoefbeen, straalbeen en kroonbeen) in de juiste positie gedrukt worden om het gewicht van het paard op te vangen. Een gezonde straal is ook van essentieel belang voor een goede schokdemping.

Een onderontwikkeld straalkussen kan ook een oorzaak zijn voor het vermijden van de hiellanding. Als veulens worden geboren bestaat hun straalkussen uit een vetachtige substantie. Door vele kilometers af te leggen verandert dit weefsel in een soort kraakbeen. Je kunt het straalkussen voelen aan de achterkant van de hoef tussen de twee vleugels van het kraakbeen in. Een goed ontwikkeld straalkussen is dik en flexibel en voelt aan als stevig rubber.

Kraakbeen (blauw) en straalkussen (geel) kun je voelen aan de achterkant van de voet

Ook volwassen paarden kunnen nog steeds hun straalkussen verstevigen. Tienduizenden hiellandingen (eventueel om te beginnen met hoefschoenen en schokdempende inlegzooltjes) zullen er voor nodig zijn om het digitale kussen in topvorm te houden en te ontwikkelen tot een stevige schokdemper.

Als het paard al langere tijd op de toon landt en er inflammatie of schade is ontstaan in het hoefkatrol gebied kan dit ook tot pijn leiden waardoor het paard de voorkeur geeft aan toonlanden. Een vicieuze cirkel... Zelfs paarden met dit soort chronische problemen kunnen baat hebben bij een correcte trim, en het verbeteren van de kwaliteit van de straal, straalkussens en hiel.

De voorkant van de hoef
Toonlanden kan ook veroorzaakt worden door een te lange voorkant van de hoef. Een lange teen wordt veroorzaakt door te laat of te weinig bekappen of door een zwakke, opgerekte witte lijn verbinding. Een verbrede witte lijn ontstaat door een combinatie van teveel suiker in het dieet en de hoefwand die te lang wordt gelaten.

Het afwikkelpunt in een hoef met een lange teen ligt te ver naar voren. Hoe langer de teen, hoe langer de voet op de grond blijft en hoe langer het afwikkelen van de hoef duurt. Het voorbeen kan door de vertraagde afwikkeling door het achterbeen ingehaald worden en dan aangetikt worden. De tijd van een complete pas blijft hetzelfde en het paard komt na het zweefmoment tijd te kort om de hoef op te klappen voor de landing. Paarden met lange tenen zullen ook vaak de neiging hebben om te struikelen.

Hieronder een video doe je het verschil tussen hiel en toonlanden perfect laat zien en uitlegt.



Oplossingen voor toonlanden
Oplossingen voor toonlanden zijn hetzelfde als de vijf sleutels voor gezonde hoeven in het algemeen. Een correcte trim, natuurlijk voedsel met een laag suikergehalte, hygiëne, gevarieerde ondergrond en veel (vrije) beweging.

- Zorg voor gezonde stralen. Hou ze schoon en droog en behandel bij de eerste symptomen direct tegen rotstraal.

- Bekap de hoeven op een natuurlijke manier met een korte, goed afgeronde teen, korte steunsels en lage hielen.

- Zorg dat je paard veel beweging krijgt. Is je paard een toonlander dan doe je er goed aan hoefschoenen met zooltjes voor hem aan te schaffen. Als hij met deze extra schokdempers goed op de hiel landt zullen veel kilometers en hiellandingen hem helpen de achterkant van de hoef te trainen en te versterken. 

- Voer je paard een celluloserijk, suikerarm dieet. Dit voorkomt het verzwakken van de witte lijn verbinding en voorkomt daardoor flare bij de teen. Zorg voor aanvullende mineralen die precies aansluiten op het voer dat het paard krijgt.

- Zorg voor een gevarieerde ondergrond. Een paard in een box met zaagsel die een uur in een zachte zandbak loopt zal geen kans krijgen een sterke hoef te ontwikkelen.

Meer interessante filmpjes over hiel- en toonlanden
Frog influence in biomechanics
Toe-First vs. Heel-First
Playlist hoeflandingen

vrijdag 30 november 2012

Wat is hoefmechanisme?

Elke stap die het paard neemt zet de hoef uit (rode lijn) onder het gewicht van het paard en krimpt hij in als de hoef weer wordt opgetild (blauwe lijn). Hierdoor wordt bloed in de hoef en het onderbeen rondgepomt. Dit wordt hoefmechanisme genoemd. Een goed hoefmechanisme voorkomt hoefproblemen en blessures en is belangrijk voor de algehele gezondheid van het paard.

Blauwe lijn: De hoef is opgetild  - Rode lijn: De hoef zet uit onder druk

De flexibele hoef
De meeste mensen verbaasd als ze horen dat de hoef flexibel is. Eeuwenlang dacht men dat de hoef hard en onvervormbaar was. Hoewel de discussie over de bewegelijkheid van de hoef al in de 19e eeuw begon, werd pas rond 1980 voor het eerst wetenschappelijk aangetoond dat de hoef uitzet onder druk. De vervorming van de hoef in beweging is groot genoeg om met het blote oog waar te nemen, het gaat alleen te snel om goed te kunnen zien. In de volgende slow motion video van Naturhov.dk is het platdrukken en uitzetten van de hoef in beweging goed zichtbaar.



Ondersteuning van het hart
Op het moment dat de hoef neergezet wordt en onder druk komt van het gewicht van het paard zet de hoefcapsule uit. In het corium ontstaat hierdoor meer ruimte en bloed wordt de hoef ingezogen. Op het moment dat het paard het been optilt zal het volume van de hoef afnemen en het bloed terug omhoog worden gestuwd. Per pas kan zo, afhankelijk van het formaat van de hoef, wel 200 ml bloed per hoef worden rondgepompt.

Door de zwaartekracht zal het bloed de neiging hebben naar beneden te stromen. Daarnaast bevat het onderbeen van het paard bevat nagenoeg geen spieren die mee kunnen werken aan het omhoogstuwen van bloed zoals in bijvoorbeeld het been van de mens. Het hoefmechanisme ondersteunt de taak van het hart: bloed rondpompen. Dat is maar goed ook want de afstand tussen hart en hoeven is groot.


Hoefmechanisme stap voor stap
 Fase 1  De hoef is opgetild
  • De coria van zool en lamellen zijn samengeperst en bevatten weinig bloed
 Fase 2  De hoef wordt neergezet
  • Het hoefbeen zakt dieper in de hoefcapsule
  • De straal maakt meer contact met de grond
  • De voorkant van de hoef wordt iets ingedrukt
  • De zijkant van de hoef wordt naar buiten gedrukt (2 tot 3 mm)
  • De zool wordt plat gedrukt
  • Er ontstaat meer ruimte rond het hoefbeen
  • De coria vullen zich met bloed
 Fase 3  De hoef wordt opgetild
  • De hoef veert terug naar de oorspronkelijke vorm. 
  • De coria worden leeggeperst
  • Zuurstofarm bloed wordt naar boven gedrukt
 Fase 4  De volgende pas
  • Het zuurstofarme bloed dat na eerste stap uit de hoef werd gedrukt wordt bij de volgende pas verder naar boven het been ingepompt


Waarom is hoefmechanisme zo belangrijk?
Het hoefmechanisme is super belangrijk voor de gezondheid van de hoef, de benen en de gezondheid van het paard in het algemeen.

Het hoefmechanisme ondersteunt de taak van het hart: de bloedsomloop. De benen en hoeven van een paard met verminderde bloedsomloop zullen koud aanvoelen en sneller blessures oplopen, hoe goed je warming up ook is. Het verschil in temperatuur tussen benen met normaal en gehinderd hoefmechanisme is mooi te zien op deze thermografische foto van een paard met alleen rechts voor een hoefijzer. De drie onbeslagen benen hebben een normale temperatuur, het beslagen been is koud door de verminderde bloedsomloop en daardoor donkerblauw van kleur.

Thermografische opname van een paard, rechtsvoor beslagen

Hoefijzers verminderen de bloedsomloop met 75%. Een lange hoefwand, verkeerde stand of overgroeide steunsels in onbeslagen paarden kunnen ook een verminderd hoefmechnisme en dus verminderde bloedsomloop veroorzaken. Koude hoeven zijn niet normaal! Zeker in de winter is een belemmerd hoefmechanisme een echte vorm van paardenleed.

Bij een verminderd hoefmechanisme zullen de cellen in hoef en onderbeen te weinig zuurstof en voedingsstoffen ontvangen en afvalstoffen zullen onvoldoende afgevoerd worden. Voor goede groei van de hoefwand en zool, het voorkomen van brokkels en scheuren en andere hoef- en beenproblemen zal het onderbeen en de hoef genoeg voedingsstoffen en zuurstof moeten ontvangen.

Er zijn anecdotes over paarden die na lange verwaarlozing een goede bekapping kregen en niet lang daarna donkergekleurde urine produceerden. Het hoefmechanisme was weer op gang gekomen en hierdoor kwamen opgehoopte afvalstoffen vrij.

Het bloed in de hoef speelt ook een rol bij het opvangen van de schok van de landing van de hoef (hemadynamiek). Vloeistoffen neutraliseren schokken. De schokabsorberende kwaliteit van het bloed in de hoef is te vergelijken met de werking van vloeistof of gel die gebruikt wordt in de zolen van sportschoenen. 

Een optimaal hoefmechanisme

Een optimaal werkend hoefmechanisme ontstaat door de combinatie van de 5 sleutels voor gezonde hoeven:

Beweging
Zonder beweging geen hoefmechanisme. Een paard zal in het wild vele kilometers afleggen en weinig tijd van de dag stilstaand of liggend doorbrengen. Zo veel mogelijk uren (vrije) beweging zijn essentieel voor elk paard. Vier uur vrije beweging zoals voorgesteld in de Gids voor Goede Praktijken van De Sectorraad Paarden is echt niet genoeg. Paarden die 20 uur lang gedwongen worden stil te staan hebben geen goede doorbloeding van hoeven en benen. Is het koud? Je doet je paard geen plezier door hem stil te laten staan.

Goede bekapping
Een onbeslagen voet met een te lange hoefwand (met draagrand) zal, net als een hoefijzer, het hoefmechanisme belemmeren goed te werken. Steunsels in de juiste stand zijn belangrijk voor de hoefcapsule om na een pas weer terug te kunnen veren. Kortbekapte hoeven met een correcte vorm en gezonde witte lijn hebben een beter hoefmechanisme dan hoeven met lange tenen, contractie, hoge hielen, flare of ondergeschoven hielen.

Voeding
Behalve bekappen is ook de voeding een belangrijke factor in het opbouwen en onderhouden van een goede hoefvorm. Een hoog gehalte aan suiker en zetmeel of een gebrek aan bepaalde bouwstoffen zal het voor het paard moeilijk maken een gezonde, sterke hoef te ontwikkelen. 

Gezonde stralen
Een gezonde straal geeft tegendruk aan het hoefmechanisme. Met een goede straal onder de hoef zal het hoefbeen niet te ver doorzakken. Een paard zonder pijn of ongemak in de stralen zal z'n voeten optimaal belasten met als gevolg een maximale bloedsomloop.

Stevige ondergrond
Te zachte ondergrond (zacht zand, stro, zaagsel, zachte bakbodem) is niet bevorderlijk voor de doorbloeding van de hoef. Te harde ondergrond ook niet. Harde, vlakke bodems (asfalt, beton) geven alleen tegendruk aan de rand en straal van de hoef. Fijn grind waar de hoef met de zool in weg kan zakken, stevig grof zand en onregelmatige bodems zijn de ideale ondergronden voor een optimaal werkend hoefmechanisme.