Posts tonen met het label barefoot. Alle posts tonen
Posts tonen met het label barefoot. Alle posts tonen

woensdag 16 januari 2013

De 4 hoofdredenen paarden niet te beslaan

In deze video ontmoet wetenschappelijk verslaggeefster Celine Diezy in Frankrijk Pierre Enoff, (een biomechanic equine engineer). De video vat in feite alle artikelen van deze site in 7 minuten samen. Met prachtige beelden van vrolijk stappende onbeslagen paarden over de meest onmogelijke paden in de Pyreneeën. Barefoot inspiratie!

Hoewel de video opgezet is als 'anti hoefijzer' video zijn de beelden zeer zeker pro barefoot!



De 4 redenen om paarden niet te voorzien van hoefijzers:
  • De hoef is een tactiel orgaan en kan met ijzers de ondergrond niet voelen. Hiermee wordt het risico op blessures verhoogd.
  • Het hoefijzer dwingt het paard op de draagrand te lopen ('een lange nagel') die niet gemaakt is voor een gewichtdragende functie.
  • Hoefmechanisme wordt verstoord door hoefijzers en hiermee de belasting van het hart verhoogd.
  • De hoef kan zichzelf met een ijzer niet goed schoonhouden. Anaerobic bacterieen, vuil en schimmels horen niet thuis in een paardenvoet.

Een meest controversiële uitspraak in deze video: De levensverwachting van beslagen paarden is slechts de helft als die van onbeslagen paarden.

maandag 31 december 2012

Barefoot inspiratie



Ik wens iedereen een heel goed nieuwjaar, en wens al jullie paarden rock crunching feet zoals de paarden op deze video van Nic Barker van Rockley Farm... Een heerlijk filmpje!

zondag 16 december 2012

Barefoot wordt mainstream

De laatste 10 jaar heeft ‘barefoot’ zich ontwikkelt van ‘alternatief’ naar steeds meer 'mainstream'. Via het internet verspreidt de nieuwe informatie over hoeven zich razendsnel. Steeds meer paardeneigenaren doen cursussen om zelf hun hoefonderhoud te kunnen doen of laten een natuurlijk bekapper komen in plaats van een traditionele hoefsmid. In de sport doen onbeslagen paarden het ook goed, zelfs in endurance. In Nederland is het misschien nog niet zo ver, maar daarin komt langzaam maar zeker verandering.

Ontwikkelingen
Nieuwe technieken en materialen
met hetzelfde resultaat...
Techniek en medische wetenschap staan niet stil. Traditionele hoefsmeden krijgen steeds meer fantastische hulpmiddelen en materialen ter beschikking zoals polymeren, siliconen en allerlei 'verbeterde' hoefijzers. Veeartsen experimenteren met stamcelbehandeling bij hoefbevangenheid. De hoefverzorging wordt steeds duurder en ingewikkelder, met ongeveer hetzelfde resultaat: Tijdelijke pijnvermindering of een verlenging van de bruikbaarheid van het paard zonder dat hoeven genezen of vorm en functie verbeteren.

Aan de andere kant begint het succes van de natuurlijke hoefverzorging door te dringen tot een breder publiek. Steeds meer paardeneigenaren beginnen open te staan voor nieuwe visies en ideëen. Ze zetten natuurlijker methoden in om de gezondheid van het paard en de hoef te verbeteren door de levensomstandigheden van het paard meer in lijn te brengen met de aard en de behoeften van het dier. Veeartsen en hoefsmeden kunnen er eigenlijk niet meer om heen. Hoefijzers waren in hun ogen een 'noodzakelijk kwaad', maar de noodzaak begint af te nemen en de realisatie van het 'kwaad' wordt steeds duidelijker.

Nieuwe informatie begint voor een deel door te dringen tot de traditionele garde. Tegenwoordig zullen veeartsen niet standaard aanraden de hiel te verhogen bij hoefbevangenheid. Een rotatie van het hoefbeen van meer dan 10 graden betekende niet lang geleden het einde van het leven van het paard. Nu wordt zo’n paard niet direct meer opgegeven. Er zijn inmiddels te veel voorbeelden van paarden die volledig hersteld zijn door correct trimmen en een verbeterd dieet. Tien jaar geleden was het idee dat het hoefbeen parallel aan de grond hoorde te staan om een gezonde hoef te ontwikkelen een radicaal nieuwe gedachte. Nu is dit voor velen vanzelfsprekend.

Steeds meer veeartsen en hoefsmeden beginnen paardeneigenaren adviseren op het gebied van het dieet. Bij hoefbevangenheid wordt zeker onbeperkt grazen afgeraden en vaker vrije beweging aangeraden dan algehele boxrust.

Een illustratie van de veranderende inzichten is de film 'Het misverstand dier'. De film is gemaakt door hoogleraar Dierenwelzijn Frauke Ohl, faculteit Diergeneeskunde, Universiteit Utrecht en door Manfred van Eijk, Viverra Films. 'Paarden horen gewoon niet in een stal te staan', dat is een verrrassende uitspraak in een film die financieel mogelijk is gemaakt door het Ministerie van EL&I.

Voeding en huisvesting
Ook op het gebied van de voeding is er een verschuiving merkbaar. De verkoop van biks gaat omlaag en steeds meer eigenaars stappen over op meer ruwvoer of alleen maar ruwvoer. De paardenvoeder industrie speelt handig op deze trend in en bijna elk merk heeft nu ook een laag-zetmeel/suiker voer in het assortiment en brokken gemaakt van enkel gras of lucerne. Veel paardeneigenaren beginnen zich er van bewust te raken dat ‘lekker op de wei’ riskant kan zijn.

In Nederland lopen er al een flink aantal paarden in het ‘paddockparadijs’. Er zijn ook al een aantal bewegingsstallen. Ook met verschillende ondergronden wordt geëxperimenteerd. In Amerika zijn er nu stallen waar de paarden in paddocks op fijn grind gehouden worden.

Hoefschoenen
Steeds meer mensen kopen hoefschoenen voor momenten dat het nodig is. Zo hoeft het paard niet meer elke minuut van z’n leven met metalen schoenen rond te lopen voor die paar keer per week dat hij over een ondergrond moet waar zijn voeten niet voor in conditie zijn. Steeds meer mensen realiseren zich dat een hoefijzer niet geschikt is als middel om de hoef te genezen of te verbeteren. Voor rehabilitatie worden nu steeds vaker hoefschoenen gebruikt.

Onbeslagen paarden van de bereden politie in Houston

Zelfs de politie gaat barefoot
Onder invloed van de positieve verhalen en de logica achter de barefoot principes is zelfs de bereden politie in Houston van hoefijzers overgestaps op blootsvoets. Als een traditionele instelling als de politie het doet kun je het niet meer alternatief noemen! In 2004 werden in Houston de hoefijzers van het eerste politiepaard afgehaald. Dit paard had hoefkatrolontsteking en was na een aantal jaren op speciaal beslag opgegeven door de veeartsen. In plaats van het paard te pensioeneren werden zijn ijzers verwijderd en na twee weken liep hij voor het eerst pijnvrij onbeslagen te patrouilleren. Vanaf dat moment maakten langzaam maar zeker alle politiepaarden in Houston de overgang van hoefijzers naar blootsvoets. Sommige paarden dragen tijdens het patrouilleren hoefschoenen. Veearts- en hoefsmidkosten namen met meer dan de helft af. Het aantal koliekgevallen is gedaald. De individuele stallen zijn vervangen door grote paddocks met fijn grind. De afdeling blijft bijleren en veranderen en hopen een bron van inspiratie te zijn voor paardeneigenaren in Amerika.

Oeps, foutje

De toekomst: Van smid naar hoefgezondheidsspecialist
Veel traditionele smeden hebben weerstand tegen het idee van natuurlijk bekappen. Ze voelen zich wellicht bedreigd in hun levensonderhoud en denken dat het niet werkt en niet kan. Dat is jammer en ook zakelijk gezien niet slim. Het is natuurlijk niet leuk om te merken dat je beroep achterhaald is. Of om te horen te krijgen dat wat je jarenlang gedaan hebt niet werkt en beter kan. De enige reden waarom eeuwenlang paarden beslagen was dat men niet wist hoe hoeven te genezen en te behoeden tegen vervorming. Nu is die kennis er wel en die kennis zal zich in de komende decennia nog veel verder gaan ontwikkelen en verspreiden.

De smid hoeft zijn omzet niet te zien dalen en zal de liefde voor paarden en hoeven niet hoeven te verliezen, als hij maar met de tijd meegaat en z'n aanbeeld thuis laat. Een smid zou gemakkelijk kunnen om- of bijscholen tot hoefgezondheidsspecialist. De vraag naar gezondheidsverbeterende bekappingen is veel groter dan het aanbod: het aantal goede ijzervrije trimmers in Nederland is klein en ze hebben meer werk dan ze aankunnen. 

Het beroep van hoefsmid kan (en moet!) in de toekomst veranderen tot het vak van hoefgezondheids specialist die met zijn bekapping de natuurlijke slijtage van de hoef nabootst. Het streven zal niet langer uitsluitend de directe bruikbaarheid van het paard zijn maar de optimale gezondheid en genezing van de hoef. Daarnaast zal het adviseren van eigenaars op het gebied van voeding, mineralen, huisvesting, en het aanmeten van hoefschoenen tot zijn takenpakket gaan horen. Wat is er nou mooier dan een paard met pijnlijke, vervormde hoeven er weer helemaal bovenop te helpen? Dat lijkt mij veel bevredigender dan het leven van een paard tijdelijk verlengen door enkel pijnbestrijding.

zaterdag 10 november 2012

Even voorstellen...

Mijn naam is Heleen Davies. 8 jaar geleden woonde ik in Nieuw Zeeland en zag een demonstratie Barefoot trimmen van Will Miller. Will legde precies uit wat hij deed met de hoeven en waarom. Dat had mijn hoefsmid in Nederland nooit gedaan. Ik vond de demo erg interessant en gaf me op voor de eendags workshop hoeven trimmen de volgende dag.

Heleen en Harry

Tijdens die dag realiseerde ik me dat ik echt niets van hoeven af wist. Ik wist niet hoe ze in elkaar zaten en hoe de verschillende onderdelen heetten. Een witte lijn had ik natuurlijk nooit gezien, want mijn paard was altijd beslagen geweest. Maar waarom eigenlijk? Ook al iets wat ik me nooit had afgevraagd.

Het weekend erna haalde mijn man de ijzers van mijn paard en ik ben met mijn nieuwe kennis en nieuwe vijl aan de slag gegaan. Onbezonnen, naief en onverantwoordelijk, maar gelukkig zonder in de problemen te raken. Mijn paard Harry is door een moeilijke overgangsperiode heen gegaan. Hij was super gevoelig, en kreeg abcessen. De staleigenaar dreigde de dierenbescherming te bellen. Ik was eigenwijs en moedigde Harry aan: Je kan het Harry, je komt hier doorheen. Denk aan je wilde neven de zebra's!

Na een aantal maanden ging het beter. We verhuisden, ik kreeg er nog twee paarden bij die ik ook zelf trimde en raakte zwanger van een tweeling. In die periode werden mijn paarden door twee gecertificeerde trimmers bekapt. Ik vroeg ze om steeds te vertellen wat ze deden en waarom. Daar leerde ik veel van. Toen ik weer zelf kon trimmen deed ik meestal 1 paard en zij de anderen en dan controleerden ze mijn trim. Vooral de hielhoogte was voor mij lastig te begrijpen, maar uiteindelijk kon ik mijn eigen paarden goed bijhouden.

We verhuisden naar Frankrijk en twee paarden gingen mee. Ik begon steeds meer paarden van anderen te bekappen en deed steeds meer ervaring op. Ook redde ik een zwaar hoefbevangen shetland pony die prima herstelde met behulp van kennis die ik van het internet af had gehaald en dvd's van Pete Ramey.

Ik verwachtte dat alles goed zou gaan, maar twee jaar later zag ik de kwaliteit van de hoeven van mijn paarden langzaam achteruit gaan. Ze hadden eenzelfde soort leven als in NZ, ik trimde hetzelfde, ze kregen soortgelijk voer, maar liepen ze gevoeliger, de zolen waren wat platter, ik zag een beetje flare. Met mijn paard Milo ging het steeds slechter. Hij kreeg extreme jeuk, z'n knie schoot op slot en hij kreeg een enorm hoefabces. Wat was er aan de hand?

De veeartsen zeiden: Z'n hielen zijn te laag, hij moet op ijzers, hij is allergisch, z'n knie komt nooit meer goed… Hoe eigenwijs, tegendraads, nieuwsgierig en creatief ik ook ben, het was voor mij een moeilijk proces om de goedbedoelde (en dure) adviezen van de specialisten af te schrijven als onzin, maar uiteindelijk trok ik m'n eigen plan en ging op onderzoek uit.

Eindeloos heb ik schema's zitten tekenen van een hoef met een 'te lage hiel'. Bedoelde ze dan dat het hoefbeen naar achteren was gekanteld? Kan dat eigenlijk wel? En als je de hoef aan de achterkant gaat verhogen, krijg je dan uiteindelijk geen hoeven die veel te groot zijn en doorzakken?

Toen ik de samenstelling van mijn land, gras en hooi liet testen vond ik uit dat er hier vrijwel geen koper en zink in de grond zit. Vanaf het moment dat ik een halve theelepel koper toevoegde aan Milo's voer verminderde zijn jeuk aanzienlijk. Ook de rotstraal in Harry's achterhoeven genas. Ik wist dat ik iets belangrijks gevonden had en heb een mineralenplan laten berekenen op basis van mijn hooi analyse. Mijn hooi en mineralen sloten nu perfect op elkaar aan. Milo knapte enorm op en ook de hoeven van Harry veranderden binnen enkele maanden van redelijk naar perfect! Zelfs de shet die nog altijd wat gevoelig liep en platte zolen had kreeg in 5 maanden tijd echte concaviteit en gaat nu zelfs in draf over gravel weggetjes.

Ik ben geen veearts, geen hoefsmid en geen gediplomeerde bekapper. Ik ben gewoon maar een paardeneigenaar die zelf de verantwoordelijkheid is gaan nemen voor de hoeven van haar paarden. Een vrouw met een vijl en internet. Ik wil nu mijn kennis en passie voor hoeven graag delen met andere paardeneigenaren. Vandaar deze site en de workshops.